กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวเคอได้ฟังแผนการของเขาแล้วก็พยักหน้าอย่างแรง “ตกลง! ให้ผู้บาดเจ็บทุกคนอยู่ต่อ! คุ้มกันหมอซูทำการผ่าตัด”
“คนที่เหลือทั้งหมด ออกเดินทางไปกับพวกเรา!”
เหล่านักรบออกเดินทางไปแล้ว ซูเหยายังคงทุ่มเททั้งกายใจให้กับการทำการผ่าตัด
ในป่าดงดิบ ภายใต้แสงไฟสลัว การทำการผ่าตัดให้ศัตรูที่เพิ่งจะยิงปะทะกันเมื่อครู่ นับเป็นครั้งแรกจริง ๆ
“ยาชาเอามาไม่พอ ทนเอาหน่อยนะ” เธอเอ่ยพลางเริ่มทำความสะอาดบาดแผล
เชลยเจ็บจนตัวสั่นเทิ้ม แต่ก็ยังกัดฟันแน่นไม่ส่งเสียงร้องแม้แต่น้อย ซูเหยาชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง อายุยังน้อย ดูราว ๆ ยี่สิบต้น ๆ บนใบหน้ายังแฝงแววไร้เดียงสาอยู่เลย
“พวกนายเป็นใครกันแน่” เธอเอ่ยถามไปพลางการผ่าตัดไปพลาง น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับกำลังชวนคุยเล่น