ตอนที่ 130 ต้วนจั๋วทวงสูตรปรุงยาผงไล่แมลง

บาดแผลของทหารหนุ่มนายนี้ทั้งใหญ่ทั้งลึกเกินไป ซ้ำยังถูกน้ำโคลนแช่ขังจนเนื้อหนังเปิดปลิ้น ต้องทำความสะอาดอย่างละเอียดแล้วจึงจะเย็บแผลได้

ซูเหยาจัดการบาดแผลอย่างคล่องแคล่ว ต้วนจั๋วยืนอยู่ด้านหลังเธอ อยู่นานทีเดียวกว่าจะเอ่ยปาก “หมอซู ได้ยินว่าผงไล่แมลงของพวกคุณใช้ดีมาก พอจะแบ่งให้ฉันลองใช้ดูหน่อยได้ไหม”

ซูเหยาหันกลับไป ก็เห็นร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังประกายแสงเพียงน้อยนิดในช่วงรุ่งเช้าไปจนมิด

เธอเอ่ยสั่งอย่างไร้อารมณ์ประโยคหนึ่ง “หลีกไป ช่วยคนก่อน”

ต้วนจั๋วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอยหลังไปสองก้าว รอจนซูเหยาทำงานเสร็จสิ้นจึงถามซ้ำอีกรอบ “หมอซู พอจะแบ่งยากันแมลงของพวกคุณให้ฉันลองใช้ดูหน่อยได้ไหม”

ซูเหยามองเขาด้วยความแปลกใจ