เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูฉ่างหน้าแดงก่ำแล้วหันหลังกลับ สองมือยกขึ้นปิดหน้าทำตัวไม่ถูก
กู้อี้โจวขมวดคิ้วเล็กน้อย ปล่อยมือจากซูเหยาในอ้อมแขน กระแอมไอเคลียร์ลำคอ “เธอเดินยังไงถึงไม่มีเสียงเลย? เกิดปีแมวหรือไง?”
“เอ๊ะ?” กู้ซูฉ่างชะงักไป ได้สติกลับมาทันที “ฉัน...ฉันแค่มาเอาของ เดี๋ยวก็ไปแล้ว! เดี๋ยวก็ไปแล้ว!”
พูดจบก็พุ่งกลับเข้าไปในห้องนอนตัวเอง เก็บห่อผ้าเตรียมจะกลับหอพักทันที
ซูเหยาดึงตัวเธอเอาไว้พลางส่งค้อนปะหลับปะเหลือกู้อี้โจว “กินข้าวก่อน คนที่จะไปควรเป็นเขาต่างหาก! วัน ๆ ไม่เคยทำตัวให้มันเข้าท่าเลย!”
กู้ซูฉ่างมองพี่ชายที มองซูเหยาที “พี่สะใภ้...พี่ชายฉันเขา...”
กู้อี้โจวนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ปั้นหน้านิ่งทำเหมือนเมื่อครู่ไม่มีอะไรกันเกิดขึ้น “กินข้าว! หยิบห่อผ้าขาด ๆ นั่นทำไมกัน? ไม่มีใครไล่เธอไปสักหน่อย!”