ตอนที่ 118 ฉันไม่เห็นอะไรเลยนะ!

ผู้บัญชาการกองพลอวี๋ก้าวเข้ามาในประตู พอเห็นคนอยู่เต็มห้อง บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มที่หาได้ยาก “มากันหมดแล้วหรือ เจี้ยนเหวินล่ะ”

“พี่สองเพิ่งเข้าไปเก็บของ” อวี๋เหวินกระโดดโลดเต้นเข้าไปควงแขนพ่อ “พ่อ วันนี้พ่อกลับมาเร็วจัง!”

ผู้บัญชาการกองพลอวี๋เพิ่งพูดจบ อวี๋เจี้ยนเหวินก็เดินออกมาจากห้อง เขาเปลี่ยนเป็นชุดนอกเครื่องแบบแล้ว เสื้อกีฬาแขนยาวสีเทาอ่อนทำให้เขาดูปลอดโปร่งสบายตาขึ้นมาก

“พ่อ!” อวี๋เจี้ยนเหวินสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า ยืนตรงทำความเคารพ

ผู้บัญชาการกองพลอวี๋มองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางตบไหล่เขา “คล้ำขึ้น แล้วก็กำยำขึ้นด้วย! ใช้ได้!”

“แน่นอนอยู่แล้ว อยู่ในกองทัพจะทำให้ท่านเสียหน้าไม่ได้!” อวี๋เจี้ยนเหวินยิ้ม สายตากวาดมองไปทั่วห้องรับแขก แล้วหยุดลงที่ร่างหนึ่งตรงมุมห้อง

นั่นคือกู้ซูฉ่าง