ตอนที่ 120 กู้อี้โจวรับลูกศิษย์

ซูเหยาครุ่นคิดแล้วพูดว่า “ฉันอาจจะทำเหมือนคุณ! ยังไงก็แหวกหญ้าให้งูตื่นไปแล้ว จะกลัวอะไร?”

กู้อี้โจวหัวเราะ “ฮ่า ๆ” ลั่น “สมกับเป็นภรรยาฉัน! เด็ดเดี่ยวจริง ๆ!”

รถแล่นผ่านทางภูเขา ไม่นานก็มาถึงหมู่บ้านเทือกเขาใต้

ตั้งแต่เมื่อวานหลิวเหมิงก็เฝ้ารอซูเหยามาตลอด เพราะคราวก่อนซูเหยารับปากเธอไว้ว่า มาคราวหน้าจะสอนวิธีแปรรูปสมุนไพรให้เธอ

เช้าตรู่วันนี้เธอจึงเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอก พอได้ยินเสียงรถยนต์ก็รีบวิ่งออกไปทันที

ซูเหยายังไม่ทันได้เคาะประตู ประตูใหญ่ก็ถูกเปิดออกเสียก่อนจากด้านใน

มือของซูเหยาค้างอยู่กลางอากาศ พอเห็นชัดเจนว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือหลิวเหมิงก็เข้าใจได้ทันที