ตอนที่ 103 ซูหงทุจริตการสอบ

เขาจ้องมองซูเหยาแล้วเอ่ยถาม “เหยาเหยา เธอมีอะไรกันจะพูดหรือเปล่า”

ซูเหยาชะงักไปครู่หนึ่ง “เอ๊ะ เปล่านี่ ฉัน... ฉันแค่ขำซูฉ่างน่ะ พูดจามีหลักการเป็นเรื่องเป็นราว เหมือนจริงมากเลย!”

กู้อี้โจวมองเธอด้วยความสงสัยแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

หลายวันต่อมากู้อี้โจวยุ่งมากจนไม่มีเวลากลับมากินข้าวกลางวันตอนเที่ยงวันด้วยซ้ำ ตกกลางคืนก็มักจะกลับมาตอนกลางดึกพร้อมกับความเหน็ดเหนื่อยตรากตรำ

ซูเหยารู้ว่าเขานำทีมไปลาดตระเวนภูเขา เธอตั้งใจจะบอกเรื่องนั้นกับเขา แต่คิดไปคิดมาก็กลืนคำพูดกลับลงไป

เรื่องนั้นผิดปกติเกินไป คนรู้น้อยลงหนึ่งคนก็ลดอันตรายไปได้หนึ่งส่วน แม้กู้อี้โจวจะตามใจเธอมาก แต่เธอก็ยังไม่กล้าเสี่ยง

ไม่นานก็ถึงเวลาของการสอบรับสมัครงานโรงพยาบาล