ตอนที่ 102 ถูกจับได้แล้ว

“พรึ่บ!” ใบหน้าของซูเหยาแดงก่ำไปหมด ได้แต่ซุกศีรษะลงในอ้อมแขนของกู้อี้โจวแสร้งทำเป็นไม่สบาย

บีบเสียงร้องบอก “โอ๊ย! คุณรีบเดินสิ! ฉันรู้สึกว่าไข้ขึ้นหนักกว่าเดิมแล้ว! ขาอ่อนแรงไปหมด…”

กู้อี้โจวเกือบจะหัวเราะออกมา ฝืนกลั้นรอยยิ้มเอ่ยว่า “อืม! กลับบ้านเดี๋ยวนี้แหละ! กลับบ้านกินยาหน่อยก็หาย ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ฉีดยาสักเข็ม”

ป้าหลี่ถึงหันกลับมา มองทั้งสองคนอย่างครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย “เอ๊ะ? หมอซูก็ป่วยเป็นเหมือนกันหรือ?”

กู้อี้โจวกลั้นไม่อยู่จริง ๆ หัวเราะร่าออกมา “ฮ่า ๆ ๆ… ป้าช่างล้อเล่นจริง ๆ! หมอก็เป็นคน เป็นคนย่อมต้องป่วยได้”

ป้าหลี่ถึงกับกังขาในชีวิต ตอนเช้ายังเห็นหมอซูขึ้นเขาด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่าอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงเป็นไข้จนเดินไม่ไหวเสียแล้วล่ะ?