กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี้โจวกลั้นยิ้มพลางลูบศีรษะของเธอแล้วเอ่ยชม “ใช้ได้ พี่ไม่เสียแรงที่รักเอ็นดูเธอ พยายามต่อไป”
“อืม เรื่องที่แม่ให้เธอมาเกลี้ยกล่อมให้พวกเราหย่าร้างกัน ห้ามหลุดปากบอกพี่สะใภ้เธอเด็ดขาด จำได้ไหม”
กู้ซูฉ่างพยักหน้าอย่างแรง “อืม ฉันรู้แล้ว พี่ ฉันไม่ได้โง่สักหน่อย”
พูดจบ สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมา “พี่ พี่จะดีกับพี่สะใภ้ไปตลอดชีวิตได้จริงเหรอ”
กู้อี้โจวชะงักไป “เธอหมายความว่าอะไรกัน”
กู้ซูฉ่างครุ่นคิดแล้วเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้นมากะทันหัน “พี่ พี่ก็เห็นแล้ว แม่ไม่ได้ชอบพี่สะใภ้เท่าไร แม่ชอบพี่ชิงหย่ามากกว่า ถ้าพี่ดีกับพี่สะใภ้ไปตลอดชีวิตได้ ต่อให้แม่เราไม่ชอบเธอ ก็ทำอะไรพี่สะใภ้ไม่ได้”