ตอนที่ 43 เด็กเป็นของกู้อี้โจวเหรอ?

ซูเหยาจนใจจำต้องเปิดประตูใหญ่ “ร้องเรียกอะไรกัน เรียกวิญญาณอยู่หรือไง ไม่เอา ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้น เอาไปเลย”

เจอเขาทีไรไม่เคยมีเรื่องดี ซูเหยาไม่อยากเห็นใบหน้าอ้วนฉุกวนประสาทนั่นเลยจริง ๆ

ทว่าเจ้าของใบหน้าอ้วนฉุกวนประสาทกลับไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าท่าทีของซูเหยามีปัญหา พอเห็นเธอเปิดประตูก็รีบยื่นหน้าเข้ามาทันที

“เหยาเหยา ได้ยินว่าเมื่อเช้าเธอไปโรงพยาบาลมาเหรอ นายทหารอาวุโสไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม เธอเก่งขนาดนี้ เธอออกโรงเองย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

ซูเหยาสีหน้าเอือมระอา คิดจะไล่คนออกไป แต่เขากลับไม่สนใจสีหน้าของซูเหยาแม้แต่น้อย พลางพูดต่อ “ยุ่งจนดึกขนาดนี้ ต้องเหนื่อยมากแน่ ๆ เลย ให้ฉันช่วยเชือดให้ไหม รอผู้การกู้กลับมาจะได้ตุ๋นซุปกิน”