กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยาเพ่งมองอย่างละเอียดด้วยความไม่อยากเชื่อ ชั่วครู่ต่อมาเมื่อแน่ใจแล้วจึงลุกขึ้นยืน “คุณน้าเจิ้ง นายทหารอาวุโสน่าจะใกล้ฟื้นแล้ว คุณรีบไปดูเถอะว่าต้มยาเสร็จหรือยัง”
“จริงหรือ” เจิ้งหว่านหรงดีใจเป็นล้นพ้น หมุนตัววิ่งออกไปข้างนอกทันที
ซูเหยาเปิดกล่องเวชภัณฑ์ ฝังเข็มลงบนจุดชีพจรอีกสองสามจุดตามการแจ้งเตือนของระบบ จากนั้นก็เห็นผู้เฒ่าค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างช้า ๆ
ดวงตาขุ่นมัวขยับไปมาอย่างช้า ๆ ครั้นเห็นใบหน้าของซูเหยา ริมฝีปากก็เผยอออกเล็กน้อย “เธอ...เธอเป็นใคร ฉัน...นี่ฉัน...อยู่ที่ไหน”
ซูเหยาโน้มตัวลงตรวจชีพจรให้เขาอีกครั้งแล้วเอ่ยเสียงเบา “นายทหารอาวุโส ฉันชื่อซูเหยา เป็นหมอของโรงพยาบาลค่ะ ท่านกำลังอยู่ที่โรงพยาบาลนะคะ”