กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คิดดูแล้ว เธอจึงหันไปยกกับข้าวมา “นายยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม กินสิ ท้องหิวก็แก้ปัญหาไม่ได้หรอก กินอิ่มแล้วถึงจะคิดหาทางออกได้”
หลี่ซงกินไม่ค่อยลงเท่าไร แต่เขานับถือซูเหยามาก ถึงเวลาขนาดนี้แล้วยังสงบนิ่งได้ขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นสามีภรรยากับผู้การ
ซูเหยาเห็นเขาไม่ยอมพูดทั้งยังไม่ขยับตะเกียบ ก็เริ่มร้อนใจ “พูดสิ ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”
หลี่ซงถอนหายใจ “เมื่อไม่กี่วันก่อนจู่ ๆ ซุนซิ่วฮวาก็มาที่กองบัญชาการกรมบอกว่าเธอตั้งครรภ์ ตอนนั้นผู้การกับผู้บังคับการการเมืองอยู่พอดี เลยถามเธอว่าเด็กเป็นลูกใคร เธอพูดต่อหน้าเดี๋ยวนั้นเลยว่าเป็นลูกของผู้การเรา”