กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่ซงพยักหน้าทันที “ใช่ครับ! ชื่อซูหลาน พี่สะใภ้ซูหลาน”
ซูเหยาขมวดคิ้วมุ่น “พวกเราไม่ต้องรอเธอ ไป! กลับบ้าน!”
“เอ๋?”
หลี่ซงงงเป็นไก่ตาแตก พระภิกษุสูงสองจั้งลูบศีรษะไม่ถูก พี่สะใภ้คนนี้เพิ่งมาไม่ใช่หรือ เธอเคยเจอภรรยาของผู้บังคับกองพันหลี่แล้วหรือไง ทั้งสองคนเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนงั้นหรือ
พูดอยู่ดี ๆ ทำไมถึงได้เปลี่ยนสีหน้าไปเสียอย่างนั้นล่ะ
“ไม่รอจริง ๆ หรือครับ”
“ไม่รอ! ไป!”
“ได้เลยครับ! ฟังพี่สะใภ้!”
ถึงแม้จะสงสัย ทว่าเขายังคงแยกแยะความสำคัญออกว่าใครใหญ่ใครเล็ก เขาเหยียบคันเร่งทีเดียว รถยนต์ก็แล่นหายไปจากปากตรอก มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกตลอดสาย