กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยาที่กินเผือกเรื่องของตัวเองเข้าให้แล้วถึงกับ: ...
มีมารยาทไหมเนี่ย ดูท่าการทำงานด้านข่าวกรองของเขาจะไม่ค่อยได้เรื่องเสียแล้วสิ!
แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรกัน หลับตาทั้งสองข้างลงเพื่อพักผ่อนฟื้นฟูกำลังจิตวิญญาณ
หลี่ซงพูดเจื้อยแจ้วอยู่คนเดียวสักพัก เมื่อเห็นซูเหยาไม่ตอบคำ ก็คิดไปว่าเธอคงเมารถจนทรมานหนัก จึงไม่ได้พูดอะไรต่ออีก
รถจอดลงที่ด้านหน้าตรอกแห่งหนึ่ง หลี่ซงพูดกับเธอว่า “พี่สะใภ้ ตรงนี้ทั้งถนนมีแต่ของใช้ในชีวิตประจำวันขาย มีทั้งแบบที่ต้องใช้คูปอง และมีพวกชาวบ้านเอาข้าวของของตัวเองมาแลกเปลี่ยนสิ่งของกันด้วย ท่านลองไปดูเถอะ ถ้ามีอันไหนเหมาะค่อยซื้อ หากหาที่เหมาะไม่ได้ เดี๋ยวผมค่อยพาท่านไปที่ห้างสรรพสินค้า”
ซูเหยาเห็นตั้งนานแล้วว่าข้างในนั้นมีแผงขายเนื้อ และมีผู้คนยืนต่อแถวอยู่หน้าแผงกันเพียบ