ตอนที่ 17 ซูหลานถูกกลิ่นหอมของเนื้อล่อไปพบซูเหยา

“ก็ไม่ได้พูดตรง ๆ แต่คำพูดคำจาบ่นว่าฉันไม่รอเธอ แถมยังบอกว่าจะให้ผู้บังคับกองพันหลี่ไปรายงานกับผู้การ” หลี่ซงเบะปาก “ดูท่าคงไม่ใช่คนที่จะเข้ากันได้ง่าย ๆ พี่สะใภ้วันหน้าต้องระวังเธอไว้หน่อย อย่าปล่อยให้เธอมาหาเรื่องพี่ได้จะดีกว่า”

“ส่วนฉันน่ะเหรอ ฉันไม่กลัวเธอหรอก! ท่านเป็นคนให้ฉันไป ผู้การไม่ว่าอะไรกันแน่”

“ไม่เป็นไร ช่างให้เธอพูดไป” ซูเหยาซดน้ำซุปอย่างสุขุม “พวกเราไม่ละอายใจก็พอ”

หลี่ซงกินเสร็จก็เช็ดปาก อาสาช่วยเก็บถ้วยชามตะเกียบ “พี่สะใภ้ วันหน้ามีงานหนักอะไรท่านก็เรียกฉันได้เลย ตัดฟืนหาบน้ำพวกนี้ พวกเราทหารมีเรี่ยวแรงมหาศาลอยู่แล้ว”

“งั้นฉันขอบคุณนายล่วงหน้านะ” ซูเหยาไม่ได้ปฏิเสธ