กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ในที่สุดทุกคนที่โรงเชือดก็ทำงานในมือจนเสร็จสักที สุดท้ายก็ยกเลือดหมูหลายอ่างกลับมาที่โรงอาหาร
พอพวกเขาก้าวเข้าไปในห้อง ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งล้อมอ่างใหญ่ใบหนึ่ง กินอะไรสักอย่างกันคนละคำสองคำ กลางอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันหอมเข้มข้นชวนน้ำลายสอ
“พวกคุณกินอะไรกัน?”
“โอ้โฮ!”
คนไม่กี่คนที่กำลังก้มหน้ากินอย่างเอาเป็นเอาตายสะดุ้งเฮือก ต่างยืดตัวตรงแล้วมองไปทางประตู อ่างกากหมูที่เหลืออยู่นิดเดียวบนโต๊ะก็เลยถูกเปิดเผยต่อสายตาของเฉินโฮ่วกับพวก
แล้วมองปากของคนพวกนั้นอีกที ก็มันเยิ้มกันหมด
“อ้อ! แอบกินของอร่อยลับหลังพวกเรานี่เอง!”