กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉินโฮ่วถูกคนมากมายจ้องมองอย่างคาดหวังแบบนี้ จะปฏิเสธก็ทำไม่ได้เลย แต่จริง ๆ เขาก็ไม่อยากปฏิเสธเหมือนกัน
ก็ขายให้ใครก็ขายไม่ใช่หรือ? พนักงานในฟาร์มเองก็มีสิทธิ์ซื้อเป็นสวัสดิการอยู่แล้วนี่นา
“ก็ได้ รอให้เถ้าแก่น้อยซูตั้งราคาเสร็จก่อน แล้วจะให้พวกคุณซื้อ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะ การที่พนักงานซื้อก็มีจำนวนจำกัดเหมือนกัน”
“รู้แล้ว ๆ รับรองว่าจะไม่ทำผิดกฎเกณฑ์”
“ใช่แล้ว อีกอย่าง ถึงอยากซื้อเพิ่ม ก็ไม่มีเงินมากขนาดนั้นใช่ไหมล่ะ”
เฉินซวี่ขมวดคิ้ว “เงินของคุณไปไหนหมด? เงินเดือนที่พวกเราได้รับก็ไม่น้อย แถมมีโบนัสทุกเดือนอีก ซื้อเนื้อสักสองสามชั่งยังซื้อไม่ไหวหรือ?”