กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
นอกฟาร์ม ยานบินของมู่ซือยังจอดอยู่ที่ทางแยกไม่ไปไหน
จ้าวชิงนั่งอยู่ที่เบาะคนขับ สองมือวางบนเข่าอย่างว่าง่าย สีหน้าดูเก้อ ๆ อยู่หน่อย
มู่ซือหันมามองเขา สีหน้าจริงจัง
“ตัวอย่างทดลองห้ามแตะอีกเด็ดขาด ระวังจะทำให้เสียเรื่อง” มู่ซือพูด “เรื่องนี้สำคัญเกินกว่าที่นายคิดไว้มาก”
จ้าวชิงเก็บสีหน้ายิ้มเล่นหยอกลง พยักหน้าอย่างจริงจัง “รู้แล้ว เรื่องใหญ่ ๆ ผมไม่ลืมหูลืมตาหรอก”
เขาชะงักนิดหนึ่ง แล้วก็อดถามขึ้นมาอีกประโยคไม่ได้ “บอกผมได้ไหม ทำไมมันถึงสำคัญขนาดนั้น”
มู่ซือเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ตอบ
จ้าวชิงรออยู่สองสามวินาที ก็รู้กาลเทศะปิดปากเงียบ