กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“กลิ่นอะไรเนี่ย? ทำไมหอมอย่างนี้” คนงานคนหนึ่งขยี้จมูก
ตาของเฉินโฮ่วเป็นประกาย “ต้องเป็นซูเหอที่กำลังทอดน้ำมันพริกแน่ ๆ วันนี้เธอบอกว่าจะเก็บพริก”
เขาพูดพลางเดินไปทางห้องครัว เดินไปได้สองก้าวก็หันกลับมา “พวกคุณทำไปก่อนเถอะ ผมไปดูหน่อย”
หัวหน้าเจิ้งโบกมือเป็นเชิงให้เขาไป ตัวเองพาคนงานทำงานเก็บงานต่อ
แต่กลิ่นหอมนั้นเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ แม้อยู่ห่างกันหลายร้อยเมตรก็ยังลอยเข้าจมูก ทำให้ผู้คนอดหันมองซ้ำ ๆ ไม่ได้
ในห้องครัว ซูเหอกำลังเทพริกแห้งป่นชุดสุดท้ายลงถังใหญ่ โรยน้ำลงไปเล็กน้อย เตรียมจะราดน้ำมันให้หมดทั้งถัง