กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 ตื่นขึ้นมาอีกทีก็อายุ 19 ปี 26
เฉินจือจวนเงียบไปพักหนึ่ง
นิ้วมือของเสิ่นซางเหนียนเลื่อนลงมาเล็กน้อย แตะที่หางตาของเฉินจือจวน แล้วคลึงเบา ๆ พลางพูดว่า “ทำไมไม่พูดล่ะ”
เขาสัมผัสได้ถึงน้ำเต็มมือ แสงวาวบนปลายนิ้วชัดเจนเป็นพิเศษใต้ไฟถนน
เสิ่นซางเหนียนเม้มริมฝีปาก เอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วอ้อมไปสำรวจใบหน้าของเฉินจือจวน
ขนตาของเฉินจือจวนเปียกเล็กน้อย หางตามีประกายน้ำตาไม่ชัดเจน
เสิ่นซางเหนียนถูนิ้วมือไปมา “ร้องไห้อะไร”
เฉินจือจวนไม่พูด เขาโน้มเข้าไปจูบมุมปากของเสิ่นซางเหนียน เป็นจูบที่เบามาก
“ก็แค่รู้สึกซึ้งนิดหน่อย”
เสิ่นซางเหนียนยิ้มมุมปาก “เด็กขี้แย”