กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 194 ตื่นขึ้นมาอีกทีก็อายุ 19 ปี 25
เสิ่นซางเหนียนก้าวออกจากตึกหอพักได้เพียงก้าวเดียว ลมร้อนก็พัดกระหน่ำเข้าที่ใบหน้า
เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะเปลี่ยนรองเท้า ยังสวมรองเท้าแตะพลาสติกสุดเทพที่ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตราคา 10 หยวนสองคู่ ผมยุ่งเหยิงไปหมด
เฉินจือจวนยืนอยู่ข้างพุ่มไม้ สายตามองไปที่ผมยุ่งเป็นรังไก่ของเขา คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย “นายนี่มัน…”
เสิ่นซางเหนียนรีบยกมือจัดทรงผม ในใจด่าซุนเฮ่อหยางไปยกใหญ่ แล้วพูดอย่างเก้อ ๆ ว่า “เพิ่งตื่นนอนน่ะ”
สายตาของเฉินจือจวนชะงักลงทันใด
แล้วจู่ ๆ ก็คว้าข้อมือของเสิ่นซางเหนียนไว้