กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ร่มที่เอียง
หลังกินข้าวเสร็จ เสิ่นซางเหนียนพูดว่า “ฉันเอาร่มมาด้วย”
เฉินจือจวนมองร่มในมือเขา ร่มคันใหญ่มาก พอสำหรับสองคนเหลือเฟือ
เขาไม่พูดอะไร แต่เดินตามออกไปข้าง ๆ เสิ่นซางเหนียน
ฝนข้างนอกดูเหมือนจะตกหนักขึ้นเล็กน้อย
เสิ่นซางเหนียนพูดยิ้ม ๆ ว่า “ฉันจะกางร่มให้นายเองนะ”
เฉินจือจวนขานรับเบา ๆ
แต่ก่อนเวลาสองคนเดินด้วยกัน คนที่กางร่มมักเป็นเขา
ครั้งนี้บทบาทสลับกัน เขาไม่รู้จะพูดอะไร
เสิ่นซางเหนียนถามขึ้นก่อน “นายหยุดงานวันไหน?”