กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ทิ้งเจ้าแมวน้อย
ตอนที่เพิ่งรู้ว่าซางเหวินเสียชีวิต เสิ่นซางเหนียนยังตั้งตัวไม่ทันอยู่เลย
ตอนนั้นเฉินจือจวนกำลังนั่งเล่นของเล่นเป็นเพื่อนเขาอยู่ในห้องรับแขก
เขากะพริบตางง ๆ เงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นถาม “พี่เจวี้ยนเจวี้ยน ไม่อยู่แล้วหมายความว่าอะไร”
เฉินจือจวนเอียงคอครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ก็คือเธอตายแล้ว ต้องนั่งในโลงศพ ลงไปนอนหลับใต้ดินตลอดกาล”
“นอนหลับตลอดกาล?”
เสิ่นซางเหนียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง กำรถไฟน้อยไว้แน่น แล้วถามอย่างระมัดระวัง “แล้วเธอจะตื่นขึ้นมาอีกไหม”
เฉินจือจวนเม้มริมฝีปาก “ไม่แล้ว”
ไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกแล้ว
พอเสิ่นซางเหนียนเข้าใจเรื่องนี้ เขาก็กอดรถไฟน้อยแล้วเริ่มร้องไห้