กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 กระดูกหนึ่งชิ้น
เฉินจือจวนไม่ได้พูดอะไรเป็นคนแรก
ในห้องตรวจผู้ป่วยนอกมีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ พื้นสะอาด บนโต๊ะมีใบเรียกคิวที่เลยลำดับอยู่บ้าง
เสิ่นซางเหนียนเดินตรงไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะ นั่งลง แล้วพูดอย่างจริงจังมาก “หมอเฉิน ผมมาหาหมอ”
เฉินจือจวนสวมหน้ากากอนามัย เสียงฟังดูอู้อี้เล็กน้อย “ไม่สบายตรงไหน?”
เสิ่นซางเหนียนจ้องเขาเขม็ง พูดว่า “แน่นหน้าอก”
เฉินจือจวนชะงักไปครู่หนึ่ง เตือนเขา “ที่นี่แผนกศัลยกรรมกระดูก”
“ผมรู้” เสิ่นซางเหนียนไขว่ห้าง อากัปกิริยาแบบคุณชายเจ้าสำราญปนนักเลงเผยออกมาหมด
เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เอนตัวเข้ามา ข้อศอกแนบขอบโต๊ะ ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หมอเฉิน ร่างกายมนุษย์มีกระดูกทั้งหมดกี่ชิ้น?”
เฉินจือจวนกำปากกาไว้ “ถามเรื่องนี้ทำไม?”