0304

⬢⬢⬢

ตอนที่ 284 ลมฝนจวนเท

ใช้เวลาอยู่หลายวัน ในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นเค้าโครงของแกรนด์ดัชชีขนปุกปุยอยู่ไกล ๆ

นั่นคือป่าทึบผืนหนึ่งที่ถูกหมอกปกคลุม ต้นไม้สูงตระหง่านผิดปกติ เรือนยอดไม้เชื่อมต่อกันเป็นโดมสีเขียวอมเทาผืนใหญ่ แผ่คลุมทั้งแกรนด์ดัชชีไว้ใต้แสงสลัวอันเย็นเยียบและชื้นแฉะ

เมื่อมองจากระยะไกล ที่แห่งนั้นแลดูคล้ายอาณาจักรแห่งผืนป่าที่ถูกกาลเวลาลืมเลือน มีเพียงเค้าโครงของยอดหอคอยแหลมและหลังคาที่โผล่พ้นรอยแยกของม่านหมอกมาให้เห็นเป็นครั้งคราวเท่านั้น ที่คอยเตือนผู้มาเยือนว่า ที่นี่ยังคงมีร่องรอยของผู้คน

หงส์เงินร่อนลงจอดในดงไม้โปร่งแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากแนวชายแดนของแกรนด์ดัชชีขนปุกปุยออกไป

กระแสลมที่เกิดขึ้นยามหุบปีกพัดพาใบไม้ร่วงใต้ฝ่าเท้าปลิวกระจัดกระจาย คณะเดินทางจึงพากันปักหลักพักผ่อนชั่วคราวอยู่ตรงด้านหลังลมของเนินเขาเตี้ยแห่งหนึ่ง

เมื่อเท้าแตะพื้น สิ่งแรกที่เฮ่อหมี่เท่อทำคือล้วงเอากระจกกลมบานเล็กออกมาจากอกเสื้อ เขาส่องกระจกดูอยู่นานทีเดียวกว่าจะเก็บมันกลับเข้าไปในอกเสื้อดังเดิม