เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 283 หน่วยล่า
เช้าวันรุ่งขึ้น เฮ่อหมี่เท่อก็หาคนมาช่วยโกนหนวดเคราของเขาออก
แม้ตัวเฮ่อหมี่เท่อเองจะมองไม่เห็น แต่เขารู้สึกว่าขอแค่ลูบดูแล้วเกลี้ยงเกลาก็พอ
หลังโกนหนวดเสร็จ เขายังติดกระดุมเสื้อคลุมตัวนอกใหม่อีกรอบ แม้แต่รอยยับตรงปกเสื้อและปลายแขนเสื้อก็จัดให้เรียบร้อย
เขาไม่รู้ว่าท่าทางของตัวเองในสายตาคนนอกดูประหลาดหรือเปล่า — คนที่มองไม่เห็นกลับมายืนหน้ากระจกคอยจัดแต่งใบหน้าของตัวเองอย่างพิถีพิถัน ราวกับกำลังเตรียมตัวเข้าสู่พิธีกรรมที่ตัวเองไม่อาจมองเห็น
แต่เขารู้ว่าแค่เธอมองเห็นก็เพียงพอแล้ว
หลังจากใช้ฝ่ามือลูบคางและแก้มเพื่อตรวจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็หันตัวกลับมาทางด้านในห้อง แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงคาดหวัง
“เป็นยังไงบ้าง พอใช้ได้ไหม?”
สือทัวหลี่กับอ้าวเต๋อเซินหันไปมองเขาพร้อมกัน มุมปากของสือทัวหลี่กระตุกเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร