0284

⬢⬢⬢

ตอนที่ 263 ฮันส์ (ตอนที่สอง)

หม่าเอ่อร์ถ่าพักอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเป็นเวลาสามวัน

เธอไม่ได้ดำเนินการสืบสวนอย่างเอิกเกริก เพียงแต่ทำตัวเหมือนผู้มาเยือนจากศาสนจักรทั่วไป คอยเรียกเด็กทุกคนที่มีส่วนร่วมใน “เหตุการณ์ในป่า” ครั้งนั้นมาพูดคุยตามลำพังอย่างอ่อนโยน

เธอถามอย่างละเอียด ละเอียดจนถึงทุกรายละเอียดที่เด็กแต่ละคนจำได้ ไม่ว่าจะเป็นวันนั้นใครเดินอยู่ข้างหน้าใคร ใครยืนอยู่ข้างใคร ตอนที่เสียงหมาป่าหอนดังขึ้นใครเป็นคนตะโกนคนแรก และโทบี้ที่หกล้มนั้นล้มลงไปได้อย่างไร

คำตอบของเด็ก ๆ กระจัดกระจายและขัดแย้งกัน ทว่าหม่าเอ่อร์ถ่าเพียงรับฟังอย่างอดทน นาน ๆ ครั้งจึงจะจดอะไรบางอย่างลงในสมุดเล่มเล็กที่พกติดตัว

สามวันให้หลัง เธอก็ปะติดปะต่อเศษเสี้ยวทั้งหมดเข้าด้วยกันได้

ในช่วงพลบค่ำของวันนั้น เธอเรียกฮันส์ออกมาที่ลานกว้างตามลำพัง

“คนที่ใช้หนังสติ๊กยิงใส่โทบี้ในวันนั้นคือนายใช่ไหม”

ฮันส์ยืนอยู่ตรงนั้น และสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาดจนทำให้แขนขาของเขาแข็งทื่อเป็นครั้งแรก