เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 262 ฮันส์ (ตอนที่หนึ่ง)
รั้วเหล็กอันเย็นเยียบแทงทะลุลำคอ ความเจ็บปวดแสนสาหัสและความรู้สึกขาดอากาศหายใจซัดสาดเข้ากลืนกินทุกสิ่งประดุจระลอกคลื่น
ลูกศรเงินแผดเผาอยู่ภายในกะโหลกศีรษะ นำมาซึ่งความทุกข์ทรมานสองเท่าจากการชำระล้างและการทำลายล้าง
ท่ามกลางความสับสนอลหม่านและความเจ็บปวดเจียนตายครั้งสุดท้าย เศษเสี้ยวแห่งช่วงชีวิตดั่งลูกประคำสายขาด พลันแล่นผ่านห้วงสมองที่เริ่มมืดมิดลงของเขาไปอย่างบ้าคลั่ง...
เขาเป็นทารกที่ถูกทิ้ง ถูกทอดทิ้งไว้ตรงหน้าประตูโบสถ์ เติบโตขึ้นมาด้วยการกินน้ำต้มข้าวรสจืดชืด
ใบหน้าของเหล่าแม่ชีเลือนรางและเข้มงวด บทสวดภาวนาแห้งแล้งยาวเหยียด เขาไม่เข้าใจว่า “ความรักของพระบิดา” คือสิ่งใด และไม่เข้าใจ “ความปีติของพระวิญญาณบริสุทธิ์” เช่นกัน
เขารู้สึกเพียงความหนาว รู้สึกเพียงความหิว และรู้สึกว่าในใจมีหลุมกลวงโบ๋ที่ไม่ว่าอย่างไรก็เติมไม่เต็ม