0285

⬢⬢⬢

ตอนที่ 264: ฮันส์ (ภาคสาม)

หญิงนั้นยื่นมือออกไป เช็ดน้ำตาบนใบหน้าของฮันส์อย่างเบามือ

“เพราะฉะนั้นอย่าถามว่า ‘ทำไมต้องเป็นเธอ’ ฮันส์ จงถามตัวเองเถอะ เธอเดินมาไกลถึงเพียงนี้แล้ว ไม่มีทางย้อนกลับไปได้แล้ว เธอตั้งใจจะแบกความว่างเปล่านี้ไปจนถึงที่สุด หรือจะล้มลงเสียเดี๋ยวนี้”

ไม่ว่าจะเช็ดสักเพียงใด น้ำตาของฮันส์ก็ยังคงไหลออกมาไม่ขาดสาย ในทรวงอกของเขายังคงอัดแน่นด้วยก้อนสิ่งนั้นที่ปนเปื้อนเศษซากของความสุขและความรู้สึกฉีกกระชากจากความเจ็บปวด

แต่เขาเข้าใจความหมายที่หม่าเอ่อร์ถ่ากล่าวได้อย่างแจ่มแจ้ง

ใช่แล้ว เขาไม่มีทางย้อนกลับได้อีกแล้ว

เมื่อกลืนลูกกวาดที่หล่อขึ้นจากดวงวิญญาณเข้าไป ได้ลิ้มรสของความรู้สึกผิดบาป ระหว่างความปรารถนาความสุขกับการแบกรับความเจ็บปวด เขาก็สูญเสียหนทางถอยกลับไปโดยสิ้นเชิง

เขาเงยหน้าขึ้น มองหญิงนั้นด้วยดวงตาที่ชุ่มไปด้วยน้ำตา “เรา…จะได้รับการอภัยจริง ๆ หรือ”

บนใบหน้าของหม่าเอ่อร์ถ่าปรากฏรอยยิ้มงดงามดั่งแสงจันทร์ หญิงนั้นก้มตัวลง โอบกอดเขาไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง