เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 237 เมืองเล็กแห่งใหม่
“น่าจะราว ๆ……ครึ่งปีก่อน”
ฟริตซ์ลูบคางพลางทำท่าครุ่นคิด
“มีคืนหนึ่ง ผมดื่มมากไปหน่อยจนวิ่งเตลิดออกไปนอกเมือง จำไม่ได้แน่ชัดว่าที่ไหน ดูเหมือนจะเดินไปทางทิศตะวันตกค่อนข้างไกล จนกระทั่งไปถึงเนินหินระเกะระกะแถบนั้น”
“แล้วยังไงต่อ”
“แล้ว……ผมก็เหมือนจะเจอคนคนหนึ่ง จำไม่ได้แล้วว่าหน้าตาเป็นยังไง ผู้ชายหรือผู้หญิงก็นึกไม่ออก จำได้แค่ว่า……ทะเลาะกันยกใหญ่ ทะเลาะกันรุนแรงมาก”
“พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ผมก็พบว่าเงาของตัวเองหายไปแล้ว”
ฟริตซ์ก้มหน้าลง ดูคอตกเล็กน้อย “เมื่อก่อนผมเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก เห็นใครก็อยากจะด่าไปหมด มือก็อยู่ไม่สุข เคยขโมยของ เคยทุบหน้าต่างบ้านคนอื่น แต่พอไม่มีเงาแล้ว จู่ ๆ ผมก็……ไม่อยากทำเรื่องพวกนั้นอีกต่อไป พอเห็นคนอื่นลำบาก ในใจตัวเองก็พลอยทรมานไปด้วย”