เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 236 ไร้เงา
ชาวเมืองรอบด้านเหล่านั้นยังคงยืนอึ้งอยู่ที่เดิม บางคนประคองฟริตซ์ถอยไปด้านหลัง บางคนยังคงกระซิบกระซาบพูดคุย แต่แกสต์ไม่ได้สนใจพวกเขา
เขายังคงจ้องมองสือทัวหลี่ไม่วางตา เส้นเลือดฝอยในเบ้าตายังไม่จางหายไปจนหมด ราวกับสัตว์ร้ายติดหลุมพรางที่ในที่สุดก็คว้าประกายความหวังในการรอดชีวิตเอาไว้ได้
สือทัวหลี่ไม่ได้ให้คำตอบแก่เขาทันที หากแต่ล้วงหยิบถุงน้ำแห้งลีบใบนั้นออกมาจากอกเสื้อ หมุนเปิดฝาแล้วจิบไปหนึ่งอึกเพื่อจิบคอให้ชุ่มชื่น จากนั้นจึงค่อยเอ่ยปากอย่างเอื่อยเฉื่อย “เคยได้ยินเรื่องเล่าของเทพารักษ์แห่งสายน้ำไหม”
แกสต์ส่ายหน้า
“หากโยนสิ่งมีชีวิตลงไปในแม่น้ำ เทพารักษ์แห่งสายน้ำก็จะลอยขึ้นมา พร้อมกับนำของจำลองสีทองและสีเงินของสิ่งนั้นมาด้วย แล้วถามคุณว่าอันที่ทำตกลงไปคืออันไหน”