0259

⬢⬢⬢

ตอนที่ 238 ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน

สือทัวหลี่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ในหัวราวกับถูกยัดเยียดด้วยกลุ่มไหมพรมที่ระเบิดออก

ล้อเล่นอะไรกัน เขาตายแล้วงั้นหรือ ตายได้อย่างไร

เขาขยับแขนขาตามสัญชาตญาณ รับรู้ถึงผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูก ทุกอย่างล้วนปกติ ไม่มีอาการเจ็บปวดที่หลงเหลือจากรอบเวลาก่อนหน้า

เขาหยิกแก้มตัวเองอย่างแรงอีกครั้ง ซี้ด ความเจ็บปวดส่งตรงมาจากแก้มอย่างชัดเจน ไม่ใช่ความฝัน

แต่ความเจ็บปวดก็ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ของภาพลวงออกไปได้

ภาพลวงของมาฉีเก๋อร์ยึดเอา “การตอบสนองความปรารถนาและสร้างสรวงสวรรค์ที่ไร้ความเจ็บปวด” เป็นบรรทัดฐาน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าภาพลวงทั้งหมดจะยึดหลักตรรกะนี้

บางทีอาจมีภาพลวงอีกรูปแบบหนึ่ง ที่ขังผู้คนไว้ในความเป็นจริงจอมปลอมและวนเวียนซ้ำ ๆ จนกระทั่งเขาสูญเสียความสามารถในการแยกแยะความจริงและความเท็จ

เขาคิดจะฆ่าตัวตาย อยากใช้ความตายมาพิสูจน์ความจริงแท้ของโลกใบนี้