เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 อาการเมาค้าง
เช้าวันถัดมา ในห้องรับรองของพระราชวัง
นีฟตื่นขึ้นเพราะความเจ็บปวด ทั้งร่างราวกับถูกใครแยกชิ้นส่วนออกแล้วประกอบกลับใหม่ กล้ามเนื้อทุกส่วนต่างส่งเสียงประท้วง
นางขมวดคิ้วพยายามพลิกตัว ด้านข้างเอวมีความรู้สึกปวดเมื่อยตึง ๆ กล้ามเนื้อด้านในต้นขาเหมือนเชือกป่านที่ถูกบิดหลายรอบ
นางยันพื้นเตียงลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่ม slid หลุดจากร่าง กลิ่นเหล้าจัดจ้านพวยพุ่งออกมาจากผ้านวม กระแทกเข้าจมูก
ยังไม่ทันที่นางจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น นางก็รู้สึกถึงอาการเจ็บแปลบแหลมคมกว่าจากปลายนิ้วเท้าอีกครั้ง จนกลบความเจ็บปวดอื่น ๆ ไปหมด
“จิ๊……”
นีฟขมวดคิ้วพร้อมกับยื่นเท้าออกมาจากผ้าห่ม นิ้วเท้าทั้งห้าบวมราวกับไส้กรอกที่ต้มจนเละ นางจ้องนิ้วเท้าเหล่านั้นอยู่สองสามวินาที ในหัวว่างเปล่า