0235

⬢⬢⬢

ตอนที่ 217 ผู้ปกครอง

สือทัวหลี่พิงเสาหิน ฟังไอ่ลากับแซนนีช่วยกันรายงานคนละประโยคสองประโยคจนจบ นิ้วมือก็เคาะลงบนหัวเข่าสองที

“ดังนั้นที่พวกเธอจะบอกก็คือ นีฟละเมอ พาผู้หญิงคนนั้นไปเต้นรำ ทำอาหาร ดื่มเหล้า ดูดาว นอนด้วยกัน พอตื่นเช้ามาก็จำอะไรไม่ได้เลยเนี่ยนะ?”

ไอ่ลากับแซนนีพยักหน้าพร้อมกัน “ใช่ค่ะ”

สือทัวหลี่ขมวดคิ้ว นีฟก็เกิดบุคลิกที่สองขึ้นมาด้วยงั้นเหรอ? สรุปว่าโรคหลายบุคลิกนี่มันติดต่อกันได้ด้วยหรือไง? หรือว่านี่จะเป็นโรคติดต่อทางพันธุกรรมของตระกูลกันแน่?

แต่ไม่นานเขาก็ปฏิเสธข้อสันนิษฐานนี้ ขณะเดียวกันก็นึกถึงการสัมผัสสองครั้งที่เขารับรู้ได้เมื่อคืน หีบเงินถูกอะไรบางอย่างแตะต้องเข้าทีหนึ่ง และห่วงเงินก็กำลังเคลื่อนที่อยู่เช่นกัน

ทว่าเพราะระยะทางไกลเกินไป ในตอนนั้นเขาจึงไม่อาจยืนยันได้ว่าห่วงเงินนั่นไปยังตำแหน่งของหีบเงินหรือไม่

ตอนนี้เมื่อนำสองเรื่องนี้มาเชื่อมโยงกับการ “ละเมอไปเดต” ของนีฟ รวมกับข้อมูลที่นีฟเคยถูกฝัวหลัวหลี่อันปรสิตสิงสู่... สือทัวหลี่ก็ปะติดปะต่อความจริงคร่าว ๆ ออกมาได้อย่างรวดเร็ว

เจ้าเฒ่าฝัวหลัวหลี่อันนั่นมือไม้ไม่สะอาดจริง ๆ