เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 213 บ้านลูกกวาด (3)
ทางเดินใต้ดินทั้งลึกและยาวกว่าที่คิดไว้ แสงสลัวของตะเกียงน้ำมันแกว่งไกวอยู่บนบันไดแคบ ทอดยืดเงาของไบสเคนและไทเล่อให้วูบวาบยาวสั้นสลับไปมา คล้ายกับวิญญาณเงียบงันสองตนที่กำลังร่ายรำอย่างไร้เสียงอยู่บนผนัง
ไทเล่อเดินตามหลังไบสเคนอยู่ครึ่งก้าว เข็มเงินตรงเอวถูกปลดออกมาถือไว้ในมือแล้ว ปลายเข็มวาวแสงเย็นเยียบวาบหนึ่งเป็นครั้งคราวท่ามกลางความมืดสลัว
สุดปลายบันไดเป็นระเบียงทางเดินที่เพดานต่ำยิ่งกว่าเดิม บนผนังฝังไว้ด้วยมอสชนิดหนึ่งที่เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ส่องประกายความสว่างอันแปลกประหลาด
สองฝั่งทางเดินเรียงรายไปด้วยประตูเหล็กที่เต็มไปด้วยคราบสนิมเขรอะทีละบาน
ไบสเคนหยุดเดินแล้วผลักเปิดออกบานหนึ่ง
ทว่าแม้จะเป็นสภาพจิตใจระดับเขา แม้จะเคยเห็นสถานที่ที่น่าสังเวชยิ่งกว่าสมรภูมิมานับไม่ถ้วน ลมหายใจก็ยังชะงักค้างไปชั่วขณะ
แสงตะเกียงน้ำมันส่องเข้าไปด้านใน เผยให้เห็น... ซากโครงกระดูก โครงกระดูกร่างเล็กที่กองพะเนินเป็นภูเขาเลากา