เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 บ้านลูกกวาด (ภาคสอง)
พวกเขาออกจากเมืองเล็กตามแผนที่ที่เอลเลียตให้มา แล้วก้าวเข้าสู่เส้นทางสายเล็กในป่าที่มุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้ของคุณยาย
บอกว่าเป็นเส้นทางสายเล็ก ทว่าความจริงกลับดูคล้ายทางแคบ ๆ ที่แทบมองไม่เห็นร่องรอยและถูกวัชพืชกับใบไม้ร่วงบดบังไว้ครึ่งหนึ่งเสียมากกว่า
ต้นไม้สองข้างทางไม่ได้หนาทึบนัก ทว่ากิ่งก้านกลับบิดเบี้ยว เปลือกไม้ปกคลุมไปด้วยมอสสีเขียวอมเทา ทอดเงาเป็นริ้วรอยกระด่างกระดำและเยียบเย็น
ในอากาศมีกลิ่นอายดินชื้นแฉะ ผสมผสานกับกลิ่นเน่าเปื่อยเจือจางที่หวานเลี่ยนจนชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ
ไบสเคนเดินอยู่หน้าสุด เสื้อคลุมหนังหมีดูโดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางป่าอันมืดสลัว
ฝีเท้าของเขามั่นคง ก้าวเหยียบจนแน่นในแต่ละก้าวถึงจะย่างก้าวถัดไป ราวกับคุ้นชินกับการ “กรุยทาง” ให้คนด้านหลัง