0189

⬢⬢⬢

ตอนที่ 172 การแปรเปลี่ยน

สโนว์นอนคว่ำอยู่บนพื้น รากไม้ที่แตกหักงอกขึ้นมาใหม่อีกครั้งจากขอบบาดแผล ราวกับหน่ออ่อนที่ผุดแทรกดินเยือกแข็งในต้นฤดูใบไม้ผลิ

กระสุนที่ยิงทะลวงเข้าสมองเม็ดนั้นถูกเบียดดันออกมาจากปากแผลตรงขมับทีละนิดเช่นกัน ก่อนจะตกลงบนพื้นเสียงดังก๊องแก๊ง กระดอนสองครา แล้วกลิ้งลงไปในซอกแผ่นหิน

เขาสัมผัสได้ถึงพลังชำระล้างสิ่งสร้างแห่งบาปต้นกำเนิดของเนื้อเงินที่หลงเหลืออยู่บนกระสุนนัดนั้น บัดนี้มันกำลังส่งเสียงฟู่ตรงขอบบาดแผลของเขา ประหนึ่งหยดน้ำกระเซ็นลงในน้ำมันเดือดพล่าน

ทว่ารากไม้ที่งอกขึ้นมาใหม่เหล่านั้นหาได้ถอยร่นไม่ พวกมันพันเลื้อยทับซ้อนขึ้นไปทีละชั้น ห่อหุ้ม บดอัด และกลืนกินแสงสีเงินอันริบหรี่นั้น ราวงูเหลือมยักษ์ที่กำลังย่อยเหยื่อ

สโนว์ยันพื้นพยุงร่างลุกขึ้นนั่ง บาดแผลบนร่างกายท่อนบนของเขาสมานเกือบหมดแล้ว แต่ร่างกายท่อนล่างยังคงนอนนิ่งอยู่ในกองเศษหินห่างออกไปไม่กี่ฟุต ใต้เอวลงไปว่างเปล่าไร้สิ่งใด

เขาสูดหายใจเข้าลึก หลับตาลง ดำดิ่งสติสัมปชัญญะเข้าสู่ภายในร่างกาย รากไม้เหล่านั้นพลุ่งพล่านอยู่ในหลอดเลือด เถาวัลย์เหล่านั้นพัวพันอยู่ระหว่างกระดูก พลังอันเดือดพล่านและบ้าคลั่งที่ทะลักเข้ามาจากดวงวิญญาณของลูเซียส กำลังพุ่งชนกระแทกกระทั้นไปทั่วร่างของเขา ประหนึ่งฝูงสัตว์ป่าที่ถูกขังไว้ในกรงและกำลังดิ้นรนหาทางออก