0190

⬢⬢⬢

ตอนที่ 173 วิ่งเร็วเข้า

ชั่วพริบตานั้น พระราชวังทั้งหลังต่างสั่นสะเทือน

พลังแห่งบาปต้นกำเนิดแห่งความริษยาอันเข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้สายหนึ่งระเบิดออกมาจากส่วนลึกของระเบียงทางเดิน ราวกับระเบิดที่ถูกจุดชนวน คลื่นกระแทกกวาดซัดไปทั่วทุกทิศทุกทาง

หน้าต่างกระจกสีตลอดแนวทางเดินแตกละเอียดพร้อมกัน เศษกระจกปลิวกระจัดกระจายกลางอากาศ สาดซัดราวกับพายุฝนหลากสีภายใต้แสงจันทร์

ดวงตาเหล่านั้นที่ฝังอยู่บนกำแพงพากันปิดลง ฟันเหล่านั้นที่งอกอยู่บนเถาวัลย์พากันหุบสนิท รากไม้เหล่านั้นที่ยังคงเลื้อยกระดิกก็หดกลับเข้าไปในซอกหินอย่างรวดเร็วราวกับถูกลวก

ระเบียงทางเดินทั้งสายตกอยู่ในความเงียบงันชวนขนลุก มีเพียงกลิ่นอายสายนั้นที่ยังคงแผ่ขยายออกไป ราวกับสัตว์ร้ายที่มองไม่เห็น กำลังคืบคลานเข้ามาในความมืดอย่างเชื่องช้าและไม่อาจต้านทานได้

ณ สุดปลายระเบียงทางเดิน ฝีเท้าของหนูน้อยหมวกแดงชะงักลงทันควัน ปีกทั้งสองข้างของเธอสยายออกในพริบตา ดาบใหญ่ขวางอยู่ตรงหน้า ประกายตาอันเกียจคร้านในดวงตาสีแดงชาดคู่นั้นเลือนหายไปจนหมดสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความระแวดระวังตามสัญชาตญาณของสัตว์ร้าย