0188

⬢⬢⬢

ตอนที่ 171 การแก้แค้น

โลกทัศน์ของสโนว์พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในวินาทีนี้

เขาอ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรบางอย่าง—อยากจะถามว่ามึงกำลังพูดจาบ้าบออะไร อยากจะบอกว่าพวกนายโดนลงโทษมันเกี่ยวเชี่ยอะไรกับฉันด้วย แล้วความเจ็บปวดที่พวกนายยัดเยียดให้ฉันมาตลอดหลายปีนั่น เพียงเพราะเหตุผลงี่เง่าพวกนี้ก็ลบล้างกันได้แล้วงั้นเหรอ

แต่ถ้อยคำเหล่านี้กลับติดอยู่ที่ลำคอ ราวกับก้างปลา จะกลืนก็ไม่ลง จะคายก็ไม่ออก

“แล้วยังไงล่ะ ตอนนี้มาบอกเรื่องพวกนี้กับฉัน คิดจะให้ฉันแสดงสีหน้าเห็นอกเห็นใจนายก่อนตายงั้นเหรอ หรืออยากให้ฉันรู้สึกว่าจริง ๆ แล้วพวกเราน่าเวทนาพอกัน หรือแค่แค่อยากหาที่ระบายความอัดอั้นตลอดหลายปีนี้กับฉัน มาระบายความทุกข์ใส่ฉันงั้นเหรอ”

“คงงั้นมั้ง เพราะมันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ”

จู่ ๆ ลูเซียสก็กลับมาสงบนิ่ง น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าคล้ายยอมรับชะตากรรม “ฉันใกล้จะสลายไปจนหมดสิ้นแล้วล่ะ เถาวัลย์พวกนั้น รากไม้พวกนั้น ส่วนที่เป็นของฉันกำลังเหี่ยวเฉา กำลังตายลง ฉันรู้สึกได้ว่าอีกไม่นาน ฉันก็จะกลายเป็นกลุ่มควัน ลอยหายไปในความมืดมิดแห่งนี้”