0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 160 ตื่น

สิบกว่านาทีก่อน ณ โถงบัลลังก์

ราชินีหิมะขาวลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นที่เคยเปล่งประกายเจิดจ้าดุจหินออบซิเดียน บัดนี้กลับขุ่นมัวราวกับน้ำนิ่งไร้ชีวิต

เธอนอนอยู่บนบัลลังก์อันเย็นเยียบ จ้องมองยอดโดมเหนือศีรษะที่แต่งแต้มด้วยภาพวาดเหล่าเทวทูตและมวลผกาโดยไม่ไหวติง

เธอไม่รู้ว่าตนนอนอยู่อย่างนี้มานานเท่าใดแล้ว

หนึ่งนาที? หนึ่งชั่วยาม? หรือว่าหนึ่งปีกันแน่?

ความทรงจำคล้ายกระจกที่แตกละเอียด เศษเสี้ยวนับไม่ถ้วนหมุนวนอยู่ในหัว—ชายผู้อ่อนโยนที่มีดวงตาสีเทาคนนั้น กระจกบานนั้นที่พูดได้ หญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันที่เธอใช้ไม้ขีดไฟลบล้างไปทีละคน และช่วงเวลาสุดท้าย ดวงตาที่คลาคล่ำไปด้วยหนอนแมลงแห่งความริษยาในเงาสะท้อนของกระจกบานนั้น เธอสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง ในที่สุดก็หลุดพ้นออกมาจากเศษเสี้ยวเหล่านั้นได้

จากนั้นเธอจึงสัมผัสได้ถึงร่างกายของตนเอง ผิวหนังแห้งกร้านดุจเปลือกไม้แห้งแนบติดกระดูก นิ้วมืองอคด ข้อต่อปูดโปน เล็บทั้งเหลืองและเปราะบาง

เธอพยายามกำหมัด แต่นิ้วมือกลับไม่ยอมฟังคำสั่ง ทำได้เพียงกระตุกเบา ๆ คราหนึ่งเท่านั้น