0175

⬢⬢⬢

ตอนที่ 161 การติดเชื้อ

รอยต่อระหว่างภาพลวงกับความเป็นจริงสั้นกว่าที่คิด สติของสโนว์หวนกลับคืนสู่โลกความเป็นจริง

เขาลืมตาขึ้น ทางเดินสลัว ผนังหินแคบ ๆ เสียงกิ่งไม้แห้งขูดครูดที่ดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ รวมถึงใบหน้าของสือทัวหลี่ที่วูบวาบอยู่ในความมืด

“เป็นไงบ้าง” สือทัวหลี่กดเสียงต่ำ ไม้ขีดไฟมอดดับไปแล้ว เหลือเพียงควันสีครามสายหนึ่งลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาจากซอกนิ้วของเขา

สโนว์สูดหายใจเข้าลึก ยันผนังพยุงตัวลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรงว่า “...แผนการของนาย มันได้ผลจริง ๆ เหรอ”

สือทัวหลี่ไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงดีดก้านไม้ขีดไฟที่ไหม้หมดแล้วเข้าไปในความมืด มองดูประกายแสงสีแดงริบหรี่นั้นวาดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ แล้วดับวูบลง

“ไม่รู้สิ ไม่ได้ก็ต้องลองดูเท่านั้น”

ที่สุดปลายทางเดินมีเสียงดังสนั่นแว่วมา ไม่ใช่เสียงผนังหินพังทลาย แต่เป็นเสียงทึบหนักบางอย่างที่คล้ายของหนักทุบกระแทกเข้าใส่เนื้อหนัง

ตามติดมาด้วยเสียงคำรามด้วยความโกรธของหนูน้อยหมวกแดง และเสียงหัวเราะซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ของลูเซียสที่เปล่งออกมาจากปากนับไม่ถ้วนพร้อม ๆ กัน