0173

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 การรุกคืบของลูเซียส

สิ่งนั้นเบียดตัวเข้ามาได้ในที่สุด กำแพงพังทลายลงมาเสียงดังสนั่น เศษหินแตกกระจายว่อน

ร่างกายของมัน ก้อนมหึมาที่ไม่สามารถแยกหัวก้นได้ ซึ่งก่อร่างขึ้นจากกิ่งไม้แห้ง เถาวัลย์ และซากศพของทหารยามนับไม่ถ้วน เปรียบเสมือนโคลนตมที่กำลังเคลื่อนตัว ทะลักเข้ามาจากช่องกำแพงที่พังทลาย

“มือเท้า” นับไม่ถ้วนพวกนั้นตะกุย ตะปบ และค้ำยันลงบนพื้น ดึงลากเรือนร่างทั้งหมดไปข้างหน้า ราวกับอสรพิษยักษ์ที่กำลังลอกคราบ เบียดตัวออกมาจากเปลือกเก่าอย่างเชื่องช้าทว่าไม่อาจหยุดยั้ง

บนแนวกระดูกสันหลังของมันเต็มไปด้วยใบหน้าของลูเซียส

ใบหน้าเหล่านั้นสลัวรางวูบวาบอยู่ใต้แสงจันทร์ บ้างก็หลับตา บ้างก็ลืมตา บ้างก็กำลังหัวเราะ บ้างก็ไร้อารมณ์ความรู้สึก