0171

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 พี่น้อง

สโนว์ไม่ตอบ เขาจ้องมองร่างที่แห้งกรัง ผอมกะหร่อง และบอบบางยิ่งกว่าทหารยามไม้แห้งทั้งสองด้านของลูเซียส ในหัวมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร

ร่างกายนั้นผุพังจนถึงขั้นนี้อย่างเห็นได้ชัด เถาวัลย์พวกนั้นแห้งเหี่ยวจนจวนเจียนจะหัก รากไม้พวกนั้นยังเปรอะเปื้อนเศษดิน ราวกับเพิ่งถูกขุดขึ้นมาจากดินสด ๆ ร้อน ๆ

ทว่าพลังจากการโจมตีเมื่อครู่ กลับแข็งแกร่งกว่า รวดเร็วกว่า และเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่เสียอีก

สโนว์ลุกขึ้นยืนโดยไม่หันกลับไปมอง พลันหันหลังวิ่งตรงไปยังทิศทางห้องพักของพรานทันที

หอกยาวของเขาไม่ได้พกติดตัวมาด้วย

หลายวันมานี้มัวแต่วุ่นวายกับการอนุมัติเอกสาร วุ่นกับการจัดเตรียมเรื่องราวเบื้องหลัง และวุ่นกับการเขียนข้อควรระวังเหล่านั้นให้นีฟ เขาไม่ได้ต่อสู้จริงจังมานานเกินไปแล้ว

เดิมทีเขาคิดว่าตนเองเพียงแค่นั่งรอให้ฟ้าสว่างอยู่ในห้องประชุมสภา จากนั้นก็ออกเดินทางไปพร้อมกับพราน