0170

⬢⬢⬢

ตอนที่ 156 เฝ้ารอคอยกระต่าย

มาฉีเก๋อร์มองเขา ดวงตาที่ว่างเปล่าคู่นั้นเจือความพูดไม่ออกราวกับกำลังมองคนโง่อย่างชัดเจน

“เรื่องนั้นยังต้องพูดอีกหรือ”

น้ำเสียงของเธอแหลมสูงขึ้นเล็กน้อย คล้ายโกรธจนหัวเราะออกมาเพราะคำถามนี้

“คุณคิดว่าทำไมฉันต้องบอกเรื่องศาสนจักรให้คุณฟังล่ะ

เธอกระโดดลงมาจากเก้าอี้ โอบช่อไม้ขีดไฟมัดนั้นไว้ แล้วแหงนหน้ามองเขา

“ถ้าฉันคิดจะเขี่ยคุณทิ้ง ตั้งแต่แรกก็ไม่บอกเรื่องพวกนี้หรอก รอให้คุณถูกศาสนจักรจับตัวไปโดยตรง แล้วเอาคุณไปหั่นเป็นชิ้น ๆ วิจัย มันไม่ยิ่งง่ายกว่าหรือไง”

สือทัวหลี่ยืนอยู่กับที่ มองร่างเล็กกะทัดรัดร่างนี้ มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดทว่าเปิดเผยจริงใจอย่างยิ่งของเธอ

มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ โดยที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว