เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 ร่างกาย
“เพราะสถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว”
เธอยกมือขึ้น ชี้ไปที่หน้าอกของสือทัวหลี่ ตรงตำแหน่งของนาฬิกาพก
“กลิ่นอายบนตัวนาย...” มาฉีเก๋อร์ชะงักไปเล็กน้อย ราวกับกำลังใคร่ครวญถ้อยคำ “เข้มข้นกว่าตอนเจอกันคราวก่อนอย่างน้อยหนึ่งเท่า”
สือทัวหลี่นิ่งอึ้งไป เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดคิดถึงคำตอบนี้
มาฉีเก๋อร์กล่าวต่อไป น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับกำลังบอกเล่าข้อเท็จจริงเรื่องหนึ่ง “ในภาพลวงนี้ ฉันสัมผัสได้ถึง ‘กลิ่น’ ของทุกคนที่เข้ามา ตอนที่นายมาครั้งแรก ‘ความชั่วร้ายเกินบรรยาย’ นั่นยังแค่เจือจาง เหมือนกลิ่นควันบุหรี่ที่ติดอยู่บนเสื้อผ้า หากไม่ดมดูให้ดีก็แทบไม่รู้สึกเลย”
“แต่ตอนนี้... กลิ่นบนตัวนายเข้มข้นจนฉันที่อยู่อีกฟากของโรงละครยังได้กลิ่น นี่อาจจะเกี่ยวข้องกับการที่นาฬิกาพกของนายพังก็ได้”