0163

⬢⬢⬢

ตอนที่ 149 ริษยา

“ที่ว่า ‘ริษยาตัวเอง’ มันหมายความว่ายังไง”

สือทัวหลี่นั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีแดง ไขว่ห้างพลางจ้องเขม็งไปยังมาฉีเก๋อร์ด้วยสายตาประมาณว่า ‘ฉันจะรอดูว่าเธอจะแต่งเรื่องยังไง’

การระเบิดอารมณ์อย่างคุ้มคลั่งของมาฉีเก๋อร์เมื่อครู่ ใบหน้าเล็ก ๆ ที่แดงก่ำ น้ำเสียงที่แหลมสูง แขนที่กวัดแกว่งไปมา ในสายตาเขาแล้วมีคำอธิบายเพียงอย่างเดียว

การแสดง

ยัยเด็กเวรนี่ ปกติทำท่าเย็นชาไม่สนใจสิ่งใด ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ยังขี้เกียจแม้แต่จะปรายตามอง ตอนนี้จู่ ๆ กลับมีอารมณ์พลุ่งพล่านจนกลายเป็นสภาพน่าสมเพชแบบนี้เนี่ยนะ

เสแสร้ง เสแสร้งต่อไปสิ

ก็แค่ไม่อยากแบกรับความรับผิดชอบเรื่องที่ราชินีหิมะขาวหลบหนีไป อยากใช้ข้ออ้างทำนองว่า ‘ดูสิว่าฉันพยายามแค่ไหน’ ‘ฉันพยายามเต็มที่แล้ว’ ‘นังแพศยานั่นรนหาที่ตายเอง’ เพื่อปัดสวะให้พ้นตัวก็เท่านั้น

ได้