กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 เธอฆ่าตัวตาย
สติของสือทัวหลี่ดิ่งลงสู่ความมืดสลัวอันคุ้นเคยแห่งนั้น
เก้าอี้กำมะหยี่สีแดงเรียงรายเป็นแถว ปลายทางคือเวทีอันว่างเปล่า เครื่องฉายภาพส่งเสียงหึ่ง ๆ แผ่วเบา
บนที่นั่งตรงกลางแถวแรก มีร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น
มาฉีเก๋อร์กอดห่อไม้ขีดไฟที่ไม่มีวันมอดไหม้หมดห่อนั้นไว้ โดยหันหลังให้กับทางเข้า
ทว่าไหล่ของเธอ——กำลังสั่น
ไม่ใช่การสั่นแบบกลั้นขำจนแทบกระอักเลือด
แต่เป็นการสั่นแบบ...ร้อนตัว ตึงเครียด และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้าอย่างไร
คิ้วของสือทัวหลี่ขมวดเข้าหากัน