กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ล่าราชินี
มาฉีเก๋อร์หลับตาลง ปล่อยให้ความทรงจำช่วงนั้นค่อย ๆ เลือนหายไปในห้วงความคิด
“...นึกไม่ถึงจริง ๆ”
เธอพึมพำ น้ำเสียงแฝงความสะท้อนใจไว้ระลอกหนึ่ง
“แค่เงามายาที่สร้างขึ้นโดยใช้เศษเสี้ยวของเขาเป็นต้นแบบ กลับส่งเสียงสะท้อนพ้องกับความริษยาของนางได้ ถึงขั้นถูกแปดเปื้อนจนหลุดพ้นจากการควบคุม”
ใบหน้านั้น แววตานั้น คำพูดนั้น—เห็นได้ชัดว่าในชั่วพริบตานั้น ตัวตนจอมปลอมนั่นได้ครอบครองดวงวิญญาณที่มีอยู่จริงขึ้นมาช่วงสั้น ๆ
สิ่งที่เรียกว่าความริษยานี่ ประหลาดพิสดารเกินกว่าที่คิดไว้จริง ๆ
ไม่สิ พูดให้ถูกคือหมอนั่นต่างหากที่ประหลาดพิสดารตัวจริงไม่ใช่หรือ
“แต่ก็ยังดี” เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “เขาสลายหายไปพร้อมกับการทำลายตัวเองของราชินีหิมะขาวแล้ว”