0161

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 จุดชนวน

เมื่อได้ยินเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของพราน เหล่าลูเซียสก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

เสียงหัวเราะดังก้องสะท้อนในโถงบัลลังก์อันเวิ้งว้าง ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ราวกับกระจกนับไม่ถ้วนสะท้อนเงากันไปมา พิลึกพิลั่นจนทำให้หนังศีรษะชาดิก

“ประหลาดใจไหม ท่านพราน” ร่างตรงกลางเอ่ยปาก น้ำเสียงเหมือนกับลูเซียสไม่มีผิดเพี้ยน “ท่านแม่มอบร่างกายใหม่ให้ผม หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือสิบสองร่าง”

“ทุกร่างล้วนเป็น ‘ผม’”

“ทุกร่างสามารถคิดได้ เคลื่อนไหวได้ สามารถ—”

“หุบปาก”

สือทัวหลี่เอ่ยขัดเขา

มือขวากดลงบนนาฬิกาพกแล้ว