กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 ปลอมแปลง
สือทัวหลี่จ้องมองเบ้าตาที่ลุกไหม้ด้วยประกายแสงสีเขียวคล้ำเหล่านั้น จ้องมองทหารยามไม้แห้งสองแถวที่หันศีรษะกลับมาอย่างเงียบงัน มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
เขาไม่ได้ขยับ
เพียงแค่ทาบมือขวาลงบนนาฬิกาพก
“กริ๊ก”
ชั่วพริบตานั้น กาลเวลาพลันหยุดนิ่ง
ทหารยามเหล่านั้นแข็งทื่ออยู่กับที่ คงท่าทางที่พร้อมจะกระโจนเข้าจู่โจมเอาไว้ ประกายแสงสีเขียวคล้ำหยุดนิ่งอยู่ในเบ้าตากลวงเปล่าของพวกมัน ราวกับหิ่งห้อยสองแถวที่ถูกผนึกไว้ในหูพั่ว
สือทัวหลี่ละสายตากลับมา ไม่มองพวกมันอีก
เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เดินตรงไปยังบัลลังก์