0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 144 ไม่ยอมจำนน

สโนว์วิ่งตะบึงไปตามระเบียงทางเดิน

ฝีเท้าของเขาย่ำลงบนพรมอันหรูหรา เกิดเสียงดังทึบ สองฟากฝั่งของเสาระเบียงถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว แสงเทียนวูบไหวในสายลม ทอดเงาของเขาให้ยืดยาวและหดสั้นสลับไปมา

ในสมองสับสนปนเปไปหมด ทว่าความเร็วใต้ฝ่าเท้ากลับยิ่งมายิ่งรวดเร็ว

ใบหน้าของชายผู้นั้น รอยยิ้มของมารดา คำพูดที่ว่า “เขาคือคนที่แม่เฝ้ารอมาโดยตลอด” ประโยคนั้น

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดหมุนวนอย่างบ้าคลั่งอยู่ในหัว ทำให้เขาแทบไม่อาจขบคิดสิ่งใดได้

เลี้ยวผ่านหัวโค้งแล้วหัวโค้งเล่า เขาก็มุดเข้าไปในทางแยกสายหนึ่งที่แทบไม่เคยย่างกรายมา แสงเทียนที่นี่สลัวรางยิ่งกว่า บนพรมมีฝุ่นจับตัวบาง ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครเดินผ่านมานานมากแล้ว

เดินไปจนสุดทาง ก็คือหน้าต่างกระจกสีบานหนึ่ง

แสงจันทร์สาดส่องผ่านกระจกหลากสีทะลักเข้ามา ทอดแสงเงากระดำกระด่างลงบนพื้น ลวดลายบนหน้าต่างคือตำนานการก่อตั้งอาณาจักรคาเซนดรา อัศวินคนหนึ่งชูกระบี่ เผชิญหน้ากับมังกรตัวหนึ่ง